Kochaj! Przecież to leży w twojej naturze: kochać i miłą siać woń świętości; uczą cię tego ptaki i róże śpiewać dla Boga kantyk wdzięczności. Choć tu na ziemi miłość tak boli, drogą krzyżową w górę nas wiedzie, idź za Jezusem wiernie, powoli: prosto do nieba On cię powiedzie. Klara, Agnieszka, żyły ubogo: czyste, posłuszne i bez własności, dziś z Oblubieńcem łączą się błogo zawsze szczęśliwe w Jego miłości. Życie jest jedno, szybko przemija; władza, bogactwo szczęścia nie daje. Skarby duchowe w sobie rozwijaj! Kochaj! Bo tylko miłość zostaje.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz